zm\u0119czenie osi\u0105ga pu\u0142ap krytyczny…w zasadzie nie mam si\u0142y na \u017cadne nieco bardziej energiczne reakcje na cokolwiek…nie mam si\u0142y, tak zwyczajnie i poprostu kolejny nader uroczy pocz\u0105tek roku akademickiego, gdzie nic nie dzia\u0142a jak trzeba, a obrywamy my. w zwi\u0105zku z czym jest mi ju\u017c dok\u0142adnie wszystko jedno…staram si\u0119 tylko nie strzeli\u0107 jakiego\u015b mega babola.<\/p>\n
ju\u017c nawet muzyka podczas drogi do i z pracy nie pomaga, id\u0119..jad\u0119 \u015bpi\u0105c niczym rasowy zombi z dziekanatu. reszta dziewczyn wygl\u0105da nie lepiej…no mo\u017ce Pazurkowata bywa przytomna pod koniec dnia pracy, gdy na przys\u0142owiowe 5 minut przed ko\u0144cem wpada do nas i zadaje trudne pytania – typu..czy pami\u0119tasz jak mia\u0142 ten student naliczon\u0105 op\u0142ate??? sensownej odpowiedzi raczej si\u0119 nie doczeka…musi wystarczy\u0107 rozpaczliwa pro\u015bba, \u017ce powt\u00f3rzy\u0142a wszystko nastepnego dnia rano…<\/p>\n
zdaje si\u0119 ,\u017ce do pracy w naszym raju wraca urocza kole\u017canka, kt\u00f3ra zrobi\u0142a piek\u0142o z pocz\u0105tku mojej pracy w dziekanacie…nie powiem,abym by\u0142a \u0142atwa i mi\u0142a we wsp\u00f3\u0142pracy…ale tego jak mnie ta osoba traktowa\u0142a nie ma prawa ocenia\u0107 nikt poza mn\u0105…wracaj\u0105 wspomnienia, gdy jej kumpele grozi\u0142y mi publicznie po przeczytaniu blogowych notek o tej jak\u017ce sympatycznej osobie. uprzejmie poprosi\u0142am kierowniczk\u0119, aby trzyma\u0142a j\u0105 mo\u017cliwie z daleka ode mnie i zdaje si\u0119 nadmieni\u0142am, \u017ce b\u0119d\u0119 jej pomaga\u0107 dok\u0142adnie tak jak ona mnie pomaga\u0142a…czyli prawie nic lub wcale. podobnie\u017c posiadanie dzieci nieco wygl\u0105dzi\u0142o jej charakter…c\u00f3\u017c…gdy by\u0142y\u015bmy z dala od siebie dawa\u0142o si\u0119 zachowa\u0107 pozory uprzejmo\u015bci…nie wiem co b\u0119dzie…nie chc\u0119 wiedzie\u0107…<\/p>\n
spok\u00f3j…<\/p>\n
na dobranoc takie co\u015b ….pa.<\/p>\n