porządki…

są czasem jak wykopaliska archeologiczne,
zupełnie niechcący cofamy się w czasie nawet o kilka lat,
odnajdują się rzeczy dawno zagubione,
wracają wspomnienia te dobre i te gorsze.

wśród tych wykopalisk odnalazłam otrzymany kiedyś wiersz…

Ufam Tobie
(chociaż zawodzi mnie czasem instynkt)
Ufam Tobie instynktownie
Utraciłem Ciebie już raz
(teraz wydaje mi się:odzyskałem)
Utracić więcej nie zamierzam

Kiedy tak wiele się zmieniło w moim życiu
(wydaje mi się,że mam swoje miejsce)
Kiedy ukrywam się ze swoimi problemami
Kiedy ukrywam się przed innymi
(nie mam dla nikogo czasu)
Kiedy nie znam nikogo poza Tobą

Potrzebuję Ciebie.

10 myśli w temacie “porządki…

  1. przed-jesienne porządki; robienie mniejsca na kasztany, żołędzie i suche liście mnie też dopadło.
    aż dziw.
    a śmieci, na które natrafiłam, zbombardowały mnei wspomnieniami.
    mam ochotę kogoś zamordować.

  2. Ktoś napisał dla Ciebie taki cudny wiersz????
    Przepiękny…
    Przecudne wspomnienie..
    i choć wspomnienia umilają życie ale tylko zapominanie czyni je znośniejszym to ja i tak je kolekcjonuję…

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.